Eleccións galegas 2012

Imaxe orixinal

Esto son un galego, un inglés e un francés. Di o inglés "En London, tenemos el Big Ben, con 98 metros de altura. A ver quen o pasa polo cu". Nisto que di o francés "Pues en Paguís tenemos la Togue Eiffel, con más de 300 metgos de altuga. A veg quen a pasa polo cu". Nisto que vai o galego e vota ao PP.

Rock Bravú - A paixón que queima o peito

Os Rastreros

"Dos pinchos e das flores do toxo máis agreste, 

do monte máis salvaxe. 

Da calor e dos aromas da augardente e da queimada,

que teiman do orballo e das xeadas nos osos.

Dos aquelarres en covas, en noites perdidas,

con bruxas e trasnos danzando por riba do lume.

Das pedras nos balados, nas cabezas e nas gadañas,

crabuñando o asubío de algún cantar popular.

Das guitarras compradas coa primeira paga do paro

ou da economía somerxida.

Do tabaco de batea adulterado con aromas tropicais. 

Do amor, do odio, da frustración

ou dunha borracheira de vatios nun alambique clandestino. 

De todos eses sitios e de moitos máis,

naceu, cun aturuxo na boca, este rock tan noso... SEN CAPAR"

Manifesto Bravú

Grr...

Hoxe mandei unha mirada lasciva en broma e lembreime de ti en serio.
Bótote de menos.
Grr.

Querer querer

Por sorte, neste preciso momento, non quero que me queiran; quero querer.

Melancolía

 - E se tropezo e non consigo chegar? Se resulta ser unha cagada?
 - Entón terás que voltar coa cabeza baixa.
 - ...Ou evito marchar con ela alta.
 - É unha opción, pero anulas a adrenalina. Se finalmente o consigues, non desfrutarás da recompensa. Vivir coa cabeza gacha é unha merda.
 - Vaia dilema...

Cousas sen as que non saio da casa

- A carteira
- As chaves
- O móbil
- A túa lembranza

Boa filosofía

Cando non podo estar con quen amo, intento amar a quen está comigo

Lois Pereiro

Lino aquí.

Amor e sangue en Chiapas

Ando á procura dunha ollada súa
que me confirme a fé que teño nela
e avanzo a cegas coa maior firmeza
noutra rebelión xusta que interna
nunha urxente esixencia de certezas
para este corazón revelde e zapatista
obrigado a loitar polo evidente
cunha serea furia
antiga e sabia  

Desde o amor que resiste ó que reprime
con ella por compaña como antes
ou eu só ben armado de nostalxias
deixareime invadir de sangue  maia
para que retorne á sua propia terra
ou consiga vivir outras mil vidas
en loita contra o mundo
se é preciso
crebándolle o pescozo
e desviando
á historia do seu curso
xunto coas mesmas víctimas
de sempre 

Lois Pereiro

Poesía última de amor e enfermidade

Visto en Envolventes as palabras.

A carne é débil!

"A carne é débil"... pensei eu cando me decatei de que a uña non era o único que estaba a cortar...

Culpable

Tés medo de non encontrar ao verdadeiro culpable?

Claro, é moito máis fácil botarlle a culpa a outro. Pénsao. É culpa súa realmente?

 - Claro, por que non?

Tés razón. Todo encaixa. A primeira impresión é que si. Pois para que indagar máis? Total, todo é branco ou negro, iso é algo que se sabe en todas partes.

Ou será que tés medo? A escala de grises informática conta usualmente con 256 tons. Imaxínao, pasamos de un a dous centos de posibles culpables. Uf. Iso require analizar moitos factores. Demasiados. Mellor deixámolo para mañá, como todo o complicado.

Ben, polo menos distraícheste. Xa non estás enfadada, verdade? Entón qué importa quen é o culpable? Total, xa non estás doída. Abur.

...Regresou. De novo, a culpa non pode ser túa.

 - A ver, todo indica que é el, para que darlle máis voltas?

Mira a miña camiseta, ves as letras brancas? Vaiamos a un pub bailar, e disme de que cor son as letras despois baixo aquela estraña luz violeta.

Non é por mal, de verdade. É por ti. Pénsao, ao mellor o culpable nin sequera existe. Ao mellor o problema está na túa cabeza. E non, non te estou a chamar demente. Pénsao. Poida que a percepción subxectiva che xogue unha mala pasada. Pénsao (unha vez máis). Ti tés as rendas da túa vida, é ou non é? Porque se non é así, vai sendo hora de que as tomes. Deixa de lamentarte a fai algo por arranxalo.

Só necesitas de ti para ser feliz. A que esperas?

Deixémonos de poesía... a vida é puta por veces, e non hai que facerlle. Intentar levalo o mellor posible e punto. Forza a quen a necesite. De corazón.

Cumpre unha nota: Isto non é válido para calquera solución. Se che fai sentir un pouco mal, lembra que a limpeza é dura pero merece a pena. Se cha pela o que les, pasa.